اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علي ذلك.

اللهم العن الجبت والطاغوت بعدد ما احاطه به علمك.

هدف اصلی برنامه های پیامبر اسلام صلوات الله علیه و آله برقراری عدالت بوده است.

حضرت امام عصر (ع) در جامعه‌اي ظهور مي‌كنند كه در آن ميليونها اختلاف عقيده، سليقه، مذهب و فرهنگ وجود دارد و هركدام از اين مكاتب در رأسشان شخصيتهايي دارند كه صاحب نظر هستند و ايشان بايد همه اينها را يكي كنند و حكومت واحد مركزي اسلامي مبتنی بر پايه قرآن و سنت تشكيل دهند و  همه پيرو اين مكتب شوند. براي تحقق اين هدف بايد افكار و سلايق متفاوت به نحوي يكي شوند و ايشان مسلماً ابتدا از مسيرهاي طبيعي پيش مي‌روند ولي در برابر معاندين و آنهايي كه در برابر حق ايستادگي مي كند و آنرا نمي‌پذيرند بايد با شمشير برخورد كرد. بنابراين اين واقعه عظيم  بدون برطرف كردن خارها و دشمنان سر راه آن حضرت ميسر نخواهد شد. در روايت نيز مشاهده مي‌كنيم كه اهل بيت براصل قتل و خونريزي هنگام ظهور و قيام حضرت اشاره كرده‌اند. ولي ا نديشه افراطي نيز در اين مسئله صحيح نيست و دليل عقلي و نقلي بر گستردگي كشتارها در حد وسيع وجود ندارد.

اقدام بعدي حضرت گسيل نيروها براي فتح ممالك و بيعت گرفتن از آنها براي فرمانروايي ايشان است.

زمانیکه حضرت ولي عصر وارد كوفه شود سه لشكر تنظيم مي‌كند، يكي را به قسطنطنيه (استامبول) دومي را به چين و سومي را به كوههاي ديلم (كرانه‌هاي درياي خزر كه محل سكونت برادران اهل سنت است)مي‌فرستد كه هر سه را خداوند براي او فتح مي‌كند. [1]

و همچنين آمده است زمانیکه سپاهيان حضرت، ممالكت روم (ايتاليا) را فتح كنند مردم روم به دست او مسلمان مي‌شوند و يكي از يارانش را به فرمانروايي آنجا منصوب مي‌كند.[2]

بنا برگفتة برخي روايات حضرت مهدي (ع) سپاهي را براي نبرد با روميان مي‌فرستند. آنها به انطاكيه رفته و صندوق مقدس را از غار انطاكیه بيرون مي آورند كه در آن نسخه اصلي تورات و انجيل وجود دارد.[3]

ابن حماد در نسخه خطي كتاب خود بيست روايت را تحت عنوان خروج مهدي (ع) از مكه به بيت‌المقدس آورده كه تعدادي از آنها در منابع ما نيز وجود دارد و از جمله در آن آمده است، مهدي مي‌رود تا در بيت‌‌المقدس فرود آيد خزائن را نزد او مي‌اورند، عرب و غير عرب ،جنگ افروزان و روميان (غربيها) و ديگران جملگي به اطاعت وي در مي‌آيند.[4]

پا ورقی:

۱و۲- جهان بعد از ظهور،محمد خادمی شیرازی، قم،موسسه نشر و تبلیغ،1365،ص132

۳- عصر ظهور،علی کورانی،ترجمه عباس جلالی، تهران،شرکت چاپ و نشر بین الملل،1382،ص333

۴- عصر ظهور،ص336،به نقل از نسخه خطی ابن حماد

با سلام، و صلوات به محضر مبارک حضرت بقیه الله الاعظم ( ارواحنا له الفداه )، از این پس با مجموعه پست های تعدادی از روایات موجود درباره دولت امام مهدی علیه السلام در خدمت شما دوستان هستم .

اولین پست را با موضوع ظهور مقدس تقدیم شما مهدی باوران عزیز می کنم :

براي ظهور مقدس حضرت ولي عصر عليه‌السلام نمي‌توانيم زماني را مشخص كنيم و اساساً اين موضوع از اسرار الهي است كه خود حضرت نيز از آن مطلع نمي‌باشند و تا اراده خداوند در اين مسير قرار نگيرد اين امر محقق نمي‌گردد. لكن برخي روايات وارد شده در اين باب را مطرح مي‌نماييم تا خوانندگان عزيز را از اين مبحث مطلع نماييم.

ابوبصير روايت نموده كه امام محمد باقر عليه‌السلام در ضمن حديثي طولاني فرمودند: ... او (امام مهدی علیه السلام) داخل مسجدالحرام شده و در جنب مقام ابراهيم چهار ركعت نماز مي‌خواند و تكيه به حجر‌الاسواد مي‌دهد و حمد و ثناي الهي مي‌كند و بر حضرت رسول صلی الله علیه و آله درود مي‌فرستد و به نحوي سخن مي گويد كه هيچكس آنگونه سخن نگفته باشد.[1]

سرانجام اولين اقدام حضرت مولانا بقيه‌الله الاعظم محقق مي‌شود. اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علي ذلك. اللهم العن الجبت والطاغوت بعدد ما احاطه به علمك.

مجلسي به سندش از بشير نبال از امام صادق (ع) نقل كرده كه فرمودند: آيا مي داني اولين كاري كه قائم انجام مي دهد چیست؟ بشیر گفت:خير. ان حضرت فرمودند: آن دو نفر (ابوبكر و عمر لعنت‌الله عليهما) را در حاليكه تر و تازه هستند خارج كرده و هر دو را آتش خواهد زد.[2]

در علل الشرايع از عبدالرحيم قصير روايت مي كند كه گفت: حضرت امام محمد باقر (ع) فرمودند: وقتي قائم ما قيام نمود خداوند حميرا (عايشه) را از قبر درآورد تا او را با تازيانه حد بزند و هم انتقام فاطمه (س) دختر پيامبر صلوات‌الله عليه و آله را از او بگيرد... عرض كردم: چرا خداوند حد او را تا روزگار قائم به تأخير مي‌اندازد؟ فرمودند: خداوند محمد (ص) را رحمه‌للعالمين فرستاد ولي قائم را براي كيفر و عقوبت آنها مي‌فرستد.

پاورقی:

۱ - بحارالانوار ، ج 13 (مهدي موعود)، ص 1099

۲ - بحارالانوار، ج 52، ص 386

اللهم إنّی اسئلک باسمک بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله الذی تحبب الیّ و هو غنیّ عنی

والحمدلله الذی یحلم عنی حتی کأنّ لا ذنبَ لی...

أنا یا رب الذی علی سیده اجتری...

أنا الذی عصیتُ جبار السماء...

الهی و سیدی! و عزتک و جلالک لئن طالبتنی بذنوبی لاطالبنّک بعفوک...

فما لی لا ابکی...

الهی! حقق رجائی...

سیدی! أخرج حبّ الدنیا من قلبی...

الهی! إن ادخلتنی النار ففی ذلک سرور عدوک و إن ادخلتنی الجنة ففی ذلک سرور نبیک

و أنا و ألله آعلمُ أن سرور نبیک احبُ الیک من سرور عدوک

یا نعم المجیب! به ما توفیق عنایت کن از این ماه توشه برگیریم؛ و نه تا یک سال، بلکه برای همه عمر قدر شبهای قدر را بدانیم و همواره در دار السلام تو بمانیم.

حکایت ما و رمضان حکایت یخ فروشی است، که او را گفتند فروختی؟ گفت نخریدند اما تمام شد...

السلام علیک یا شهر الله الاکبر و یا عید اولیائه!

خداحافظ ای بزرگترین ماه خدا و ای عید دوستان خدا

السلام علیک من الیف انس مقبلا فسّر، و اوحش منقضیا فمص!

خداحافظ ای همدم ما که چون بیایی، شادمانی و آرامش بر دلها آری

و چون بروی، رفتنت وحشت انگیز است و الم افزای.